, Juliusz Słowacki Pośród 

Juliusz Słowacki Pośród

KOBIETA W CZERWIENI.

Temat: A MOZE WYBIORA SLONZOKA NA PAPIERZA
Pośród niesnasków Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla słowiańskiego oto papieża
Otwarty tron.
Twarz jego, słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło - gdzie Bóg.

Więc oto idzie papież słowiański,
Ludowy brat
Oto już leje balsamy świata
Do naszych łon,
Hufiec aniołów kwiat
On rozda miłość, jak dziś mocarze
Rozdają broń,
Sakramentalną moc on pokaże,
Świat wziąwszy w dłoń.

Juliusz Słowacki - "Papież Słowiański".

Ten piękny wiersz przypomniał Ojciec Święty podczas pielgrzymki do Ojczyzny w roku 1987.
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,639,22454038,22454038,A_MOZE_WYBIORA_SLONZOKA_NA_PAPIERZA.html



Temat: Pojednajmy się!. Ja zaczynam.
Tak mi się rownież przy oazji , przpomniał wiersz Juliusza Słowackiego.

Pośród Niesnasek -
Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla Słowiańskiego oto Papieża
Otwarty tron....

Jest to wiersz z 1848 roku.
Julek - Piszesz i Masz.Fakt , że trochę lat minęło zanim do tego wydarzenia
doszło.Jednak co się odwlecze , to nie uciecze.Bóg tak chciał i dał ludziom
Słowianina - NASZEGO POLSKIEGO SŁOWIANINA.
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,58,22501233,22501233,Pojednajmy_sie_Ja_zaczynam_.html


Temat: Wolny Szloonzek
Wolny Szloonzek
"Pośród niesnasków
- Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla Słowiańskiego oto Papieża
Otwarty tron /.../
Twarz jego,
słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło - gdzie Bóg.
Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud -
Jeśli rozkaże - to słońce stanie.
Bo moc to cud"



/Juliusz Słowacki/


Wieczny odpoczynek racz mu dać panie ,niech w naszych sercach na zawsze zostanie


Pogrążeni w smutku

Ruch Autonomii Śląska


Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,67,22129607,22129607,Wolny_Szloonzek.html


Temat: listy z podróży niutoNa, fragmenta...

Anna <Anna.Tomaszew@se.com.plw artykule
news:825pu7$p6s$1@nuxi.se.com.pl pisze...

czesc

!!!!
morał
w sam raz dla nas

| przysiągłem "nigdy do żonatej łona
| się nie przytulać - czy trzeżwy czy w balu!"

zwłaszcza trzeźwy ,

| niutoN, błędny rycerz
Anna wciąż błądząca


Cześć, Anno...
Cieszę się, że Ci się parafraza poematu Słowackiego.

Anna błądząca
niutoN, błędny błędny rycerz

A oto oryginał :

* * *
Dziecina Lolka na rzymskich mogiłach

Dziecina Lolka na rzymskich mogiłach
Słyszała niegdyś, jak tam wszystko płacze;
Wróble w grobowych kąpiące się płynach,
Orzeł, co lecąc na Apenin kracze;
To nauczyło wszystko serce Loli,
Że pośród ruin ptaszkom serce boli.

Dziecinka Lolka, gdy w letnie pogody
Wyszła na smętne kampanie Rzymianów:
To się budziły na mogiłach trzody,
Owce sypały się z smętnych kurhanów
I otaczały Loleczkę dokoła:
Bo w polskiem dziecku owcom czuć anioła.

Kiedy Loleczka spojrzała na przystań,
Gdzie morze bije przy rzymskim ugorze,
To fale czuły w niej ducha zmartwychwstań,
I smętnień, głośniej uderzało morze,
Jakoby w żalu i w boleśnym szale:
Bo w polskiem dziecku ducha czuje fale.

W powietrzu polskiem jest także rosterka
Duchów i nie brak na polu kurhana.
Wśród owiec polskich staniesz jak pasterka
I będziesz głosem mogił zawołana;
Moc będzie dana twoich ust koralom,
Jeśli chcesz - będziesz rozkazywać falom.

Lecz biada, jeśli ten czar zamrze w tobie,
Który był w dziecku, rozwiany Paryżem...
Owce od ciebie pójdą spać na grobie
I pod rycerskim położą się krzyżem;
Gdy wyjdziesz - żaden słowik nie zanuci,
Słonecznik spojrzy - i oczy odwróci.

Bo wiedz, że wszelki duch natury słucha.
Kto go postawi u zbawienia progu
I tworzy tęczę - jest warkoczem ducha,
Dopóki leci duch prosto ku Bogu.
Gdy stanie - ten włos wypada powoli.
Lecz gdy go strzygą - wie Lolka, że boli.

Juliusz Słowacki
15 marzec (1844)


Źródło: topranking.pl/1509/listy,z,podrozy,niutona,fragmenta.php


Temat: Juliusz Slowacki - wiersz
Witam
moze ktos bedzie w stanie mi pomoc.
Jak i gdzie znalezc tlumaczenie (na angielski lub niemiecki lub francuski)
wiersza Juliusza Slowackiego pt. Posrod niesnaskow - Pan Bog uderza...?
Pozdrowienia.
Przemek

Źródło: topranking.pl/1530/juliusz,slowacki,wiersz.php


Temat: Wiersz Juliusza Słowackiego
Wiersz Juliusza Słowackiego
Pośród niesnasek - Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla Słowiańskiego oto Papieża
Otwarty tron.
Ten przed mieczami tak nie uciecze
Jako ten Włoch,
On śmiało jak Bóg pójdzie na miecze;
Świat mu - to proch.

Twarz jego, słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło - gdzie Bóg.
Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud -
Jeśli rozkaże - to słońce stanie,
Bo moc - to cud.

On się już zbliża - rozdawca nowy
Globowych sił,
Cofnie się w żyłach pod jego słowy
Krew naszych żył;
W sercach się zacznie światłości Bożej
Strumianny ruch,
Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy,
Bo moc - to duch.

A trzebaż mocy, byśmy ten Pański
Dźwignęli świat...
Więc o to idzie - Papież Słowiański,
Ludowy brat...
Oto już leje balsamy świata
Do naszych łon,
Hufiec aniołów - kwiatem umiata
Dla niego tron.

On rozda miłość, jak dziś mocarze
Rozdają broń,
Sakramentalną moc on pokaże,
Świat wziąwszy w dłoń.

Gołąb mu słowa - słowem wyleci,
Poniesie wieść,
Nowinę słodką, że Duch już świeci
I ma swą cześć;
Niebo się nad nim - pięknie otworzy
Z obojgu stron,
Bo on na tronie stanął i tworzy
I świat - i tron.


On przez narody uczyni bratnie,
Wydawszy głos,
Że duchy pójdą w cele ostatnie
Przez ofiar stos.
Moc mu pomoże sakramentalna
Narodów stu,
Że praca duchów - będzie widzialna
Przed trumną tu.

Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość,
Robactwo - gad,
Zdrowie przyniesie - rozpali miłość
I zbawi świat.
Wnętrza kościołów on powymiata,
Oczyści sień,
Boga pokaże w twórczości świata,
Jasno jak dzień.

Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,50,22478917,22478917,Wiersz_Juliusza_Slowackiego.html


Temat: Ku pokrzepieniu...
Ku pokrzepieniu...
Juliusz Słowacki
Pośród niesnasków Pan Bóg uderza

Pośród niesnasków Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon.
Dla Słowiańskiego oto Papieża
Otwarty tron.
Ten przed mieczami tak nei uciecze
Jako ten Włoch.
On śmiało, jak Bóg, pójdzie na miecze.
Świat mu - to proch!

Twarz jego, słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło - gdzie Bóg.
Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud -
Jeśli rozkaże, to słońce stanie,
Bo moc - to cud.

On już się zbliża - rozdawca nowy
Globowych sił;
Cofnie się w żyłach pod jego słowy
Krew naszych żył;
W sercach się zacznie światłości Bożej
Strumienny ruch,
Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy,
Bo moc - to duch.

A trzebaż mocy, byśmy ten Pański
Dźwignęli świat;
Więc oto idzie Papież Słowiański
Lutowy brat;
Oto już leje balsamy świata
Do naszych łon,
Hufiec aniołów kwiatem umiata
Dla niego tron.
On rozda miłość, jak dziś mocarze
Rozdają broń,
Sakramentalną moc on pokaże,
Świat wziąwszy w dłoń.

Gołąb mu słowa usty wyleci,
Poniesie wieść,
Nowinę słodką, że Duch już świeci
I ma swą cześć.
Niebo sie nad nim pięknie otworzy
Z obojgu stron.
Bo on na tronie stanął i tworzy
I świ..t - i tron.

On przez narody uczyni bratnie
Wydawszy głos,
Że duchy pójdą w cele ostatnie
Przez ofiar stos.
Moc mu pomoże sakramentalna
Narodów stu,
Że praca duchów będzie widzialna
Przed trumną tu.

Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość
Robactwo, gad,
Zdrowie przyniesie, rozpali miłość
I zbawi świat;
Wnętrza kościołów on powymiata,
Oczyści sień,
Boga pokaże w twórczości świata,
Jasno jak w dzień.
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,28,22533636,22533636,Ku_pokrzepieniu_.html